Hissiz

 

 

Hissizim artık evet. Bu sözcükle başlamak istedim yazmaya. Uzun süredir yazmıyorum köreldi belki cümlelerim. Anlamsız belki de tüm sözcükler. Yalnızlığımı,zamanın bana getirdiklerini ve çaresizliğimi anlatacak kelimeler seçemiyorum. Kimsenin de hissetiklerini kolay kolay anlatacak kelime bulduğuna inanmıyorum. Yani samimi bulmuyorum belki de. Eğer çok güzel anlatmışsa can acısını eminim daha çok acımıştır canı derim. Eğer mutluysa ve mutluluğunu anlatacak cümle bulduysa yetersiz derim.

Duygular öyle yükselir ki bazen. Ne sen ne hissettiğini anlayabilirsin nede tarif edebilirsin.Şimdi birşeyleri hem anlatasım hemde sonsuzlukta susasım var. Öyle karmaşık ve ağır duygular ki.. Hele sana bunları yaşatanlar. İşte sanırım duyguların ağırlığı tam da burda başlıyor. Ama sanırım anlatamayacağım. Tıkanıyorum. Gözlerim doluyor. Susuyorum. Çığlıklarımla,seslerimle susuyorum. Konuşamadığım gibi yazamıyorum da. Yazarım sandım oda olmadı. Yine de rahatlama hissi. Rahatlarım sandım oda olmadı. Sanırım bir bataklıktayım ve hergün beni daha çok içine çekiyor,yutuyor. Boğuluyorum. Ölmekteyim. Zaman geçiyor ve ben zamanın geçisine aldırış etmeden duramıyorum. Kayboluyorum. Bir ışık,bir el arıyorum. Hatta aramıyorum. İstiyorum. Bekliyorum.

 

 

 

 

 

Yorum Yaz
Arkadaşların Burada !
Arkadaşların Burada !